Banner 1 - Achterliggende pagina's

Rug

Discus Hernia

Eén van de redenen waarom mensen hulp zoeken bij ons is de zogenaamde “discus hernia”.

Dit is een begrip waarover veel misvatting bestaat, en een diagnose die vaak verkeerdelijk gebruikt wordt. De echte verklaring van de term “discus hernia” volgt kort hieronder:

  • Tussen elke twee wervellichamen bevindt zich een discus. Dit is een verbindingselementje dat men zich het best kan voorstellen als een dikwandige rubber-achtige ballon, gevuld met een gelei. Hierdoor gedraagt deze structuur zich als een hydrostatische veer die de schokken opvangt, terwijl de rubberachtige wand tevens als een stevige verbinding tussen de beide wervellichamen zit en hierdoor de beweeglijkheid tussen deze wervels mee bepaalt.
  • Eén van de gevolgen van veroudering is een “brozer” worden van de rubberen omhulling van de discus waardoor scheuren in deze wand kunnen ontstaan. Dit gebeurt bij iedereen, maar blijft meestal onopgemerkt. Indien de centrale, gelei-achtige substantie hierdoor verdwijnt en het merendeel van de rubberachtige wand tot litteken verworden is, dan zal de hoogte van de ruimte tussen de wervels verminderen, wat de reden is dat men kleiner wordt met vorderende leeftijd. Ook dit is een normaal verouderingsverschijnsel.
  • Soms komt het voor dat een groter stuk van de rubberachtige wand van een discus losgeraakt en, onder invloed van de druk die er op deze structuur zit, verplaatst, meestal naar achter toe. Net achter deze discus lopen echter de zenuwbanen en het ruggemerg, en hierdoor kan het losgescheurde stuk druk veroorzaken op deze elementen. Dit geeft dan klachten die zich meestal in een of meerdere ledematen manifesteren. Dit is de definitie van een “Discus Hernia”.
  • Dit alles wil dus ook zeggen dat patienten die wordt verteld dat ze jarenlang last hebben “van hun hernia” eigenlijk een verkeerde diagnose meekrijgen, aangezien een hernia een in principe acuut gebeuren is, dat beperkt in de tijd symptomen kan veroorzaken tot de hernia verteerd is of verwijderd werd. Chronisch verlopende klachten zijn niet aan een “hernia” te wijten, maar aan een zogenaamd degeneratief lijden of “discopathie” (cfr het hoofdstuk hieromtrent).

Herniated Disc - Cervical

Herniated Disc - Lumbar

 

 

 

 

Cervicale discectomie en fusie

In een aantal gevallen van problemen ter hoogte van de nekwervelzuil ontstaat er druk op de zenuwen of een vernauwing van het ruggemergkanaal. Wanneer dit met niet-operatieve behandelingstechnieken zoals kinesitherapie en injecties niet onder controle kan worden gebracht, of wanneer er  dreigt een neurologisch probleem te ontstaan kan een operatieve behandeling noodzakelijk bljken.

De huidige standaard operatie voor deze problemen bestaat uit een verwijdering van de zieke discus, het vrijmaken van de zenuwen en het ruggemerg met behulp van de operatiemicroscoop, het opvullen van de lege discusruimte met een dragend kooitje en kunstbot, en een fixatie van de wervels aan mekaar met een Titanium plaatje en schroefjes (cfr filmpje). In het geval van de nekwervelzuil gebeurt dit alles via een insnede vooraan in de hals.

Na een dergelijke operatie verblijft de patient meestal twee tot drie dagen in het ziekenhuis. Het herstel verloopt bijna altijd zonder pijnklachten. De eerste dagen tot paar weken kunnen wat problemen bestaan bij het slikken, alsook wat stijfheid bij het bewegen van de hals. De uitstralende symptomen in de bovenste ledematen zijn vaak nagenoeg onmiddellijk verdwenen, behalve een eventueel veranderd gevoel dat soms verschillende maanden kan aanhouden.

Anterior Cervical Discectomy and Fusion – Instrumented

 

 

 

 

Slijtage problemen van de wervelzuil

Veruit het grootste gedeelte van de problemen waarmee patiënten zich aanbieden heeft te maken met verouderingsprocessen in de wervelzuil waardoor klachten optreden. In tegenstelling tot de situatie in andere gewrichten (bijvoorbeeld heupen en knieën) zal een slijtageprobleem in de wervelzuil niet alleen aanleiding kunnen geven tot gewrichtspijn (bijvoorbeeld nekpijn of rugpijn), maar zullen in sommige gevallen ook symptomen veroorzaakt worden door de aanwezigheid van het zenuwstelsel binnen in de wervelzuil (het ruggemerg en de zenuwbundels).Hierdoor kunnen ook klachten veroorzaakt worden in de ledematen zoals pijn en een ander gevoel, of bijvoorbeeld moeilijkheden om de handen te gebruiken of bij het stappen.

Gelukkig zal niet elk verouderingsproces in de wervelzuil symptomen geven. De gegevens die we verkrijgen met onderzoeken zoals een RX of een MRI moeten dus steeds in relatie gebracht worden met de klachten die de patient vertoont, want geven op zichzelf geen diagnose. Geen enkel van de hoger genoemde beelden zal ”normaal” zijn vanaf de leeftijd van ongeveer 35 jaar. In vele gevallen tonen deze beelden echter een banaal verouderingsproces dat niets met de gepresenteerde klachten te maken heeft.

Tenslotte dient te worden benadrukt dat meer dan 90% van de klachten die een wervelzuil in het kader van slijtage veroorzaakt, spontaan zal verdwijnen. Hiervoor is dus geen specifieke behandeling vereist (tenzij soms medicatie om tijdelijk het comfort van de patiënt te verhogen). Het is pas geraadzaam hulp te zoeken wanneer de klachten langer dan vier weken aanhouden, of wanneer er verschijnselen in de bovenste of onderste ledematen zijn zoals gevoel- of krachtsveranderingen.

Degenerative Disc Disease

 

 

 

 

Microscopische discectomie

Wanneer een “discushernia” (cfr definitie op de website) dermate problemen veroorzaakt dat een zenuw dreigt beschadigd te worden, of wanneer het natuurlijk herstel té veel tijd in beslag zou nemen, kan in sommige gevallen beslist worden om het discusfragment dat de problemen veroorzaakt door een operatie te werwijderen.

In onze dienst verrichten we hiervoor een zogenaamde “microscopische discectomie”, wat betekent dat we het fragment van de discus opzoeken en verwijderen via een minieme insnede (ongeveer 2-4 cm) waarbij de anatomie van de rug zo min mogelijk verstoord wordt. (cfr demo filmpje). Niet alleen heeft de patient hierdoor een mooier en kleiner litteken, het herstel na de operatie is ook veel sneller en veroorzaakt veel minder pijnklachten doordat deze anatomie zo goed als intact wordt gelaten.

Dergelijke ingreep gebeurt soms in daghospitaal, maar meestal zal de patiënt één overnachting in het ziekenhuis hebben na de ingreep. Na ontslag wordt aan patient uitgelegd hoe hij/zij gedurende een vijftal weken elke rugbelasting kan vermijden, zodat het litteken(tje) zich optimaal kan vormen.

Minimally Invasive Discectomy

 

 

 

 

Lumbale Laminectomie

In sommige gevallen veroorzaakt de veroudering van de wervelzuil een vernauwing op de doorgang van het ruggemerg of de zenuwbanen door de misvormde gewrichten in de wervelzuil. Hierdoor ontstaat op een zeer geleidelijke manier (over een verloop dat vaak jaren duurt) druk op deze zenuwbanen die symptomen kan veroorzaken in de onderste ledematen. In het meest typische geval gaat het hierbij om een echte “etalage ziekte” waarbij de patiënt pijn en/of een vervelend gevoel in de benen ontwikkelt wanneer hij/zij een tijdje aan het stappen is of moet stilstaan. Indien de wervelzuil de oorzaak is van deze klachten zullen de klachten alleen dan verdwijnen wanneer de patient zijn/haar rug vooroverbuigt, bijvoorbeeld door te gaan zitten.

Indien met niet-operatieve behandelingstechnieken zoals kinesitherapie of injecties, de symptomen niet kunnen worden bedwongen, en het comfort van de patient onvoldoende is, kan hiervoor soms een operatie worden voorgesteld die we een “laminectomie” noemen.

Na dergelijke operatie dient de patiënt meestal 2 tot 4 dagen in het ziekenhuis te verblijven, waarna wordt aangeraden om nog een vijftal weken rugbelasting te vermijden. Vanaf week zes mag dan een normale activiteit worden hervat.

Lumbar-Laminectomy

 

 

 

 

De Fusie ; het “vastzetten van wervels”.

In sommige meer extreme gevallen van slijtage, of in sommige gevallen van aangeboren afwijkingen van de wervelzuil kan het nodig zijn om de stevigheid van een wervelsegment te herstellen door twee wervels aan elkaar vast te laten groeien.

Belangrijk hierbij is dat eerst de originele anatomie, ttz de houding van de wervelzuil terug in evenwicht wordt gezet, vooraleer de wervels aan elkaar worden gefixeerd. Het vastmaken dient ook steeds gepaard te gaan met een bottransplantatie, aangezien het de bedoeling is dat de wervels aan elkaar vastgroeien, zoals dit bij een beenbreuk gebeurt. Hierdoor wordt dan de ultieme stevigheid bereikt.

Dit proces van vastgroeien heeft tijd nodig (meestal ongeveer drie maand) en tijdens deze genezingsperiode dient de patient zo veel mogelijk zijn rug te ontlasten. Na ontslag uit het ziekenhuis (ongeveer een vijf-zestal dagen) wordt dan ook van de patient verwacht dat hij/zij zo veel mogelijk een gebogen houding vermijdt, en zeker geen voorwerpen optilt. In de praktijk komt dit erop neer dat de patient dient omkaderd te worden door an dere personen om te vermijden dat hij/zij allerhande handelingen dient te verrichten die niet zijn toegelaten.

Nadat de beenderige stevigheid is bereikt (dus ongeveer na drie maand) mag de patient terug geleidelijk een normale activiteit ontplooien met inbegrip van rugbelasting in toenemende mate. In sommige gevallen dient het beroep van de patient te worden aangepast, aangezien deze mensen in principe definitief ongeschikt zijn voor het verrichten van rugbelastende arbeid.

Posterior Lumbar Interbody Fusion (PLIF)